Spagaat

Image

Spagaat

Vroeger, oma vertelt, turnde ik. Mijn favoriete toestel was toch wel de brug met ongelijke leggers. En de balk. Oh, of trampolinespringen! Maar toen het hardloopvirus van mijn vader oversloeg op mij, was het gedaan met binnen sporten. En nu, 30 jaar later, loop ik nog altijd zo’n 3 keer per week hard. Maar dat betekent niet dat ik nog af en toe een spagaat doe. Of moet doen.

“Laten we elkaar helpen iets minder vaak in die spagaat te moeten zitten.
Want ik maak liever ‘zomaar’ een salto!”

Wel figuurlijk gelukkig dit keer. Maar dat maakt het soms niet minder lastig. Want wat doe je als één van je klanten of je collega in een spagaat zit? En dan heb ik het niet over een spagaat die ze zelf hebben veroorzaakt, maar eentje die is ontstaan buiten hun cirkel van invloed om. Eentje waar zij wel echt hinder van hebben. Hinder omdat er bijvoorbeeld ineens geen manager meer is. Of hinder omdat de media bovenop iets duiken en de berichten dusdanig framen dat het schadelijk is voor jou of de organisatie.

Met nogal wat klanten in de zorg, was ik dan ook extra nieuwsgierig naar de onderzoeksresultaten die Samen Sterk zonder Stigma eind 2019 publiceerde. Zij volgde namelijk intensief 6 casussen en analyseerden ze. Wat is er te zeggen over de benadering van de verschillende media bij de berichtgeving over incidenten? En, dat vind ik dan weer mooi te lezen, welke invloed heeft de woordvoering daarbij gehad en wat kunnen we daarvan leren? Helaas lijkt in de media elke nuance, elke nuchterheid en elk evenwicht ver te zoeken.

Waarom? En vooral: Hoe dan wel? Want lieve journalisten, beseffen jullie dat je veel begrip, openheid, contact, dialoog, met zorg ontwikkeld en opgebouwd in 1 klap onderuit kunnen halen? Zeker in de zorg, waar je vanwege privacy al zo weinig mag zeggen. Jullie berichtgeving maakt veel uit voor het oordeel dat anderen vormen. Dus kunnen jullie ook voor een gedeelte de stigmatisering tegengaan. Zeker als het om kwetsbare groepen als bijvoorbeeld ggz-patiënten gaat.

Dat lijkt me een mooie uitdaging voor 2020! Tegelijkertijd wil ik me hard maken voor meer transparantie aan de kant van de organisaties. Want zeker als de veiligheid in het gedrang komt, mag en kan je toch best iets meer zeggen dan ‘…in verband met privacy doen we geen verdere mededelingen…’. Laten we elkaar helpen iets minder vaak in die spagaat te moeten zitten. Want ik maak liever ‘zomaar’ een salto. Al was het maar om nog eens een blik vol bewondering van onze kinderen te krijgen…😉

Meer weten over verandering? 
Check o.a. 21 januari en 12 augustus

“Laten we elkaar helpen iets minder vaak in die spagaat te moeten zitten.
Want ik maak liever ‘zomaar’ een salto!”

Wel figuurlijk gelukkig dit keer. Maar dat maakt het soms niet minder lastig. Want wat doe je als één van je klanten of je collega in een spagaat zit? En dan heb ik het niet over een spagaat die ze zelf hebben veroorzaakt, maar eentje die is ontstaan buiten hun cirkel van invloed om. Eentje waar zij wel echt hinder van hebben. Hinder omdat er bijvoorbeeld ineens geen manager meer is. Of hinder omdat de media bovenop iets duiken en de berichten dusdanig framen dat het schadelijk is voor jou of de organisatie.

Met nogal wat klanten in de zorg, was ik dan ook extra nieuwsgierig naar de onderzoeksresultaten die Samen Sterk zonder Stigma eind 2019 publiceerde. Zij volgde namelijk intensief 6 casussen en analyseerden ze. Wat is er te zeggen over de benadering van de verschillende media bij de berichtgeving over incidenten? En, dat vind ik dan weer mooi te lezen, welke invloed heeft de woordvoering daarbij gehad en wat kunnen we daarvan leren? Helaas lijkt in de media elke nuance, elke nuchterheid en elk evenwicht ver te zoeken.

Waarom? En vooral: Hoe dan wel? Want lieve journalisten, beseffen jullie dat je veel begrip, openheid, contact, dialoog, met zorg ontwikkeld en opgebouwd in 1 klap onderuit kunnen halen? Zeker in de zorg, waar je vanwege privacy al zo weinig mag zeggen. Jullie berichtgeving maakt veel uit voor het oordeel dat anderen vormen. Dus kunnen jullie ook voor een gedeelte de stigmatisering tegengaan. Zeker als het om kwetsbare groepen als bijvoorbeeld ggz-patiënten gaat.

Dat lijkt me een mooie uitdaging voor 2020! Tegelijkertijd wil ik me hard maken voor meer transparantie aan de kant van de organisaties. Want zeker als de veiligheid in het gedrang komt, mag en kan je toch best iets meer zeggen dan ‘…in verband met privacy doen we geen verdere mededelingen…’. Laten we elkaar helpen iets minder vaak in die spagaat te moeten zitten. Want ik maak liever ‘zomaar’ een salto. Al was het maar om nog eens een blik vol bewondering van onze kinderen te krijgen…😉

Meer weten over verandering? 
Check o.a. 21 januari en 12 augustus

Geen blog missen?

Meld je aan en ontvang een berichtje als onze nieuwe blog live staat!

  • Als je je aanmeldt voor de maandelijkse blog, slaan we deze gegevens op en gebruiken ze enkel om je de blog te sturen. Meer informatie over onze koekjes, privacy en voorwaarden, vind je op Koekjes enzo!
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Lees meer maandelijkse blogs van Mirjam